Na jaki problem odpowiadał projekt?
Infrastruktury krytyczne przez lata były projektowane przede wszystkim z myślą o niezawodności technicznej i bezpieczeństwie procesów. Wraz z rozwojem połączeń sieciowych, zdalnego nadzoru i integracji systemów pojawił się jednak nowy problem: atak cybernetyczny mógł wpływać nie tylko na dane, ale również na fizyczne działanie urządzeń i jakość usług.
CockpitCI koncentrował się na sytuacjach, w których komunikacja pomiędzy centrum SCADA a urządzeniami polowymi zostaje zakłócona, podszyta fałszywymi poleceniami albo wykorzystana do ukrycia rzeczywistego stanu infrastruktury. Projekt zakładał, że ochrona musi działać jednocześnie na poziomie centrum sterowania, sieci komunikacyjnej i wybranych elementów terenowych.
Co oznaczała nazwa projektu?
Nazwa CockpitCI dobrze oddaje ideę projektu: operator powinien otrzymać rodzaj kokpitu decyzyjnego, który nie tylko pokazuje alarmy, ale porządkuje je według znaczenia dla działania infrastruktury. W centrum nie była sama liczba zdarzeń, lecz ich wpływ na ciągłość usług, ryzyko kaskadowe i zdolność systemu do dalszej bezpiecznej pracy.
Zakres i finansowanie
Projekt był realizowany w ramach siódmego programu ramowego Unii Europejskiej, w obszarze bezpieczeństwa. Formalny tytuł brzmiał: „Cybersecurity on SCADA: risk prediction, analysis and reaction tools for Critical Infrastructures”. Prace rozpoczęły się 1 stycznia 2012 roku i zakończyły 31 grudnia 2014 roku.
Łączny koszt projektu wynosił ponad 4,3 mln euro, a wkład Unii Europejskiej prawie 3 mln euro. Koordynatorem był SELEX ES SPA z Włoch. W konsorcjum uczestniczyły m.in. jednostki badawcze, uczelnie, firmy technologiczne oraz operatorzy infrastruktury.
Najważniejszy rezultat organizacyjny
Projekt zebrał wokół jednego problemu wiele perspektyw: badaczy systemów złożonych, ekspertów od cyberbezpieczeństwa, operatorów energetycznych, specjalistów od telekomunikacji i twórców narzędzi analitycznych. Dzięki temu temat cyberbezpieczeństwa SCADA został potraktowany nie jako osobny problem IT, lecz jako element zarządzania ciągłością usług publicznych i przemysłowych.